bbbbbbbbbbb

Oud leerlingen

Op deze pagina beschrijven enkele oud leerlingen hun herinneringen aan Het Zeggelt en wat hun tijd op onze school bijzonder heeft gemaakt.

Anna Bouhuis, 17 jaar, 6 VWO:

Als iemand mij nu zou vragen wat ik het leukste aan Het Zeggelt vond, zou ik zeggen: de manier waarop er met elkaar wordt omgegaan. Nog steeds kan ik mij erover verbazen dat ik van anderen hoor dat zij zoveel werden gepest op de basisschool, terwijl ik op Het Zeggelt daar nooit iets van heb gemerkt. Integendeel, er werd veel over dingen gepraat en ik kan geen enkel kind noemen waarvan ik wist dat diegene echt gepest werd.

Wat de reden hiervoor is? Ik zou dat eigenlijk niet zo kunnen zeggen, het werd er gewoon als normaal beschouwd om respectvol met elkaar om te gaan. Ik weet natuurlijk niet hoe dat er op andere scholen aan toe gaat, maar bij sommige dingen die ik hoor vraag ik mij echt af of zoiets ook wel is voorgekomen op Het Zeggelt. Misschien komt het doordat er kinderen van drie verschillende leeftijden in een klas zitten en dat je daardoor een groot verantwoordelijkheidsgevoel tegenover elkaar hebt gekregen. Als jongste was het fijn als je hulp kon vragen aan de oudsten en als oudste vond ik het altijd erg leuk om de jongsten juist te kunnen helpen.

Het laatste waar ik ook altijd aan moet denken als ik aan Het Zeggelt denk zijn de plantjes. Aan het begin van elk jaar moest iedereen een plantje kopen en die op zijn tafeltje zetten. De bedoeling was dan natuurlijk dat je dat plantje goed verzorgde en dat hij het einde van het schooljaar zou halen. Volgens mij zijn er een heleboel plantjes die het niet hebben gehaald, maar het idee erachter vind ik nog steeds erg leuk. Kortom, ik kijk terug op een geweldige tijd bij Het Zeggelt en stiekem ben ik altijd een beetje trots dat ik op zo’n leuke school heb kunnen zitten.

Hanneke Reinders, 17 jaar, 6 VWO: Ik heb acht fijne jaren gehad op Het Zeggelt, ik denk er dan ook met plezier aan terug. Vooral de prettige sfeer en de aardige leraren hebben daarvoor gezorgd. Ook de zelfstandigheid tijdens de lessen zijn mij goed bevallen.

Joost Dopheide, 15 jaar, 4 Gymnasium: Ik ben gevraagd om een stukje over mijzelf te schrijven over mijn bassisschool-carriere bij Montesorrischool “’t Zeggelt”. Ik heb 8 jaar op “’t Zeggelt” gezeten. Nu zit ik op het Stedelijk Lyceum Zuid in de 4e klas gymnasium. Dit zijn de dingen die ik me kan herinneren van de basisschool: Ik ben begonnen in de onderbouw bij juf Fleur en juf Ellen. Het leuke aan de onderbouw was toch wel het blokken bouwen en dan had je ook nog de honderd-rol, die ik altijd stiekem met m’n vriendjes de honden-drol noemde.. Hierbij moest je de nummers 1 tot en met 100 op een strook papier schrijven en dan oprollen, vandaar de naam honderd-rol.

Na de onderbouw ging ik naar Marjan, die les gaf aan de middenbouw. Marjan heeft mij achteraf iets te veel vrijheid gegeven. Ik deed altijd ‘s morgens even snel mijn taal-schrijfopdrachtjes, zodat ik de rest van de dag dingen kon gaan doen die ik leuker vond. Ik was vroeger nogal snel afgeleid, en dat was ook niet echt prestatie-bevorderend.

Uiteindelijk mocht ik mijn laatste drie jaar uitzitten bij mijnheer Hans. In het begin vond ik het wel even moeilijk om aan het hardere werk te wennen, maar het verleip uiteindelijk goed. Wat ik me nog heel goed kan herinneren is dat ik enorm zenuwachtig was voor de CITO/GIFO-toets. Het zenuwachtig-zijn was uiteindelijk niet nodig geweest, want ik haalde het van mij verwachte niveau.

Dit is een samenvatting van wat ik me kan herinneren van de basisschool. Ik heb op “’t  Zeggelt” een leuke schooltijd gehad met veel vrijheid en heb ondertussen ook nog veel geleerd.